Οι όγκοι του δέρματος μπορεί να είναι καλοήθεις (π.χ. σμηγματορροϊκές υπερκερατώσεις, σπίλοι, λιπώματα) ή κακοήθεις (καρκίνοι του δέρματος). Η έγκαιρη διάγνωση είναι καθοριστική, ιδίως για τους καρκίνους του δέρματος, όπου η πρώιμη αντιμετώπιση εξασφαλίζει άριστη πρόγνωση.
Οι συχνότεροι καρκίνοι του δέρματος είναι το βασικοκυτταρικό και το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, ενώ το μελάνωμα είναι σπανιότερο αλλά πιο επιθετικό — και ιάσιμο όταν εντοπιστεί έγκαιρα.
Η χρόνια ηλιακή έκθεση και τα ηλιακά εγκαύματα, ο ανοιχτός φωτότυπος, το οικογενειακό ή ατομικό ιστορικό, η ανοσοκαταστολή και η μεγάλη ηλικία αυξάνουν τον κίνδυνο. Η προστασία από τον ήλιο είναι το βασικότερο μέτρο πρόληψης.
Με κλινική εξέταση, δερματοσκόπηση και — όπου απαιτείται — βιοψία, τίθεται ακριβής διάγνωση. Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει δερματοχειρουργική αφαίρεση και κατάλληλη παρακολούθηση.
Η θεραπεία εξατομικεύεται ανάλογα με τον τύπο, το μέγεθος και την εντόπιση της βλάβης, με στόχο την πλήρη αφαίρεση και το καλύτερο δυνατό αισθητικό αποτέλεσμα.
Ο τακτικός δερματολογικός έλεγχος, η αυτο-εξέταση και η αυστηρή αντηλιακή προστασία είναι τα ισχυρότερα όπλα. Κάθε νέα ή μεταβαλλόμενη βλάβη που επιμένει πρέπει να αξιολογείται.